درخت بودگی

من یک درختم. درخت بلوط تازه روییده و جوانی، از ریشه‌ی درختی کهنسال که هزاران سال ریشه در این آب و خاک دارد. برگ‌های من به رنگ سبز روشن، پهن و نوک آن سوزن سوزنی است. شاخه‌هایم درهم و سر به فلک کشیده. من قد می‌کشم تا به کهنسالگی اجدادم برسم. میوه‌هایم دانه‌های سبز بلوط، شاخه‌هایم قطور و محکم، ریشه در خاک دارم تا ناکجا تا عمق زمین، تنه‌ام صاف و کشیده، رو به سوی آسمان دارم. عطر سبزینگی من و سایه سارم، پرندگان را به آغوش شاخه‌هایم می‌آورد. مامن پرندگان خوش نوا و چلچله‌هایشان هستم من. نفسی تازه در سینه دارم. در کمر کوهی جای دارم و کمرکش کوهستان‌های صعب‌العبور منظره‌ی دیدگانم. من هوای بهار به سر دارم. پوسته‌ی تنم جوان و تازه. سبز و محکم. نه در باد سر خم می‌کنم نه در طوفان از ایستادگی می‌مانم. من نماد اصالت و پایندگی سرزمینی هستم که ریشه در خاک آن دارم.

به اشتراک بگذارید
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در linkedin
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.